Sterven doe je niet ineens

Sterven doe je niet ineens

Sterven doe je niet ineens

Stervensbegeleiding valt strikt genomen buiten het boekje van de uitvaartverzorger. Sterven betekent het leven en iedereen die je lief is loslaten. Afscheid nemen van het leven zoals dat geleefd is. Hoe huiveringwekkend en moeilijk dat ook kan zijn. Stap voor stap, niet ineens en dat heeft tijd nodig. Het belang van een waardig stervensproces voor iemand die ongeneeslijk ziek is, is groot. Ook voor zijn of haar naasten. Uitvaartverzorgers merken dat in de dagen na een overlijden bij het voorbereiden van de uitvaart. Nabestaanden die aan het einde zeggen: “Zo hebben we het gewild, het was goed” en vertellen hoe geraakt ze zijn omdat ze hun dierbare tot het einde hebben begeleid en nabij konden blijven.

Stervensbegeleiding en zingeving

De medische zorg richt zich op bestrijding van pijn en andere problemen van lichamelijke aard. Stervensbegeleiding verwijst vooral naar gesprekken over zingeving. Door met een terminale patiënt te praten over wat hem of haar bezighoudt, doet u in feite al aan stervensbegeleiding. Ook luisteren –  geduldig, met aandacht en respect –  is een wezenlijke vorm van iemand bijstaan. En dat is nodig omdat het niet vaak voorkomt dat iemand onbevreesd en onbevangen zijn of haar situatie onder ogen ziet. Veel mensen schuiven de gedachten aan de dood opzij en willen er niet over praten.

Moeilijke en mooie momenten

Een stervensproces kan moeilijke en mooie momenten brengen. Als dat thuis niet meer gaat kan dit in een hospice. Vaak maakt iemand die ongeneeslijk ziek is en gaat sterven, de balans op van zijn of haar leven. Wat ging er goed, wat waren mooie momenten, wat ging er fout, waarom toch die jarenlange ruzie? Misschien gevoelens van spijt, angst, machteloosheid, boosheid en ook van dankbaarheid, vriendschap, liefde en humor. Ieder sterfbed kent een eigen tijd en heeft een eigen tempo. Het bijstaan van een stervende is een heftige levenservaring en vergt veel van de naaste familie en vrienden. Zeker als er sprake is van stress en onrust door ‘onafgemaakte zaken’. Een stervensbegeleider, geestelijk verzorger, dominee of pastoor kan helpen om rust en acceptatie te brengen. Goed kunnen terugkijken op het sterven van een naaste helpt bij de rouwverwerking en het oppakken van het leven na een ingrijpend verlies.