Herdenken: stilstaan bij mensen die er niet meer zijn

Herdenken: stilstaan bij mensen die er niet meer zijn

Als het stiller wordt na de uitvaart, worden de leegte en het gemis groter. Steeds meer mensen zoeken dan naar tijd, rust en mogelijkheden om samen met anderen hun dierbare(n) te herdenken. En dat kan op vele manieren.
 
Herdenken
Als we een gebeurtenis uit het verleden erg belangrijk vinden, kennen we in onze cultuur de mogelijkheid om hier samen met anderen bij stil te staan. Onlangs werden in Amsterdam de slachtoffers van de Februaristaking uit 1941 herdacht. En de jaarlijkse herdenking van de 298 slachtoffers van de ramp met de MH17 laat niemand onberoerd. In het Koningin Wilhelminabos wordt elk jaar de zogeheten ‘bomen-voor-het-leven’ dag georganiseerd ter nagedachtenis aan dierbaren die aan kanker zijn overleden. Herdenken betekent: “de herinnering aan iemand vieren”. Een andere omschrijving is: “hulde brengen aan een gestorvene”.
 
Kerkelijk en niet-kerkelijk

Het opnieuw memoreren van een overledene is een mogelijkheid om uw respect en liefde uit te drukken. Ooit was de kerk leidend. Dat ligt nu anders. Naast de kerkelijke herdenkingsliturgie zijn andere mogelijkheden ontstaan om samen verlies te herdenken. Voor de één is dit in plaats van de kerk, voor de ander een aanvulling op de kerk. Tijdens een herdenking proberen mensen uiting te geven aan hun gevoelens van hun rouw met stilte, muziek, woorden en rituelen. Herdenken biedt gelegenheid om verbondenheid te ervaren met anderen die ook herinneringen koesteren en kwetsbaar zijn in hun rouw. U hoeft niet alleen te gaan. Verbondenheid met anderen verandert niets aan de feiten, maar kan het verdriet wel zachter maken.

(maart 2017)